aynı günün ertesi sabahı.

çok sıkıldım yine. etrafımda olan insanlar farketmiyorlar içten içe hüzünlü ve yalnız olduğumu. insanlar anlatıyorlar, dinliyorum elbette. Dinlerim ama uyuyakalırsam kusura bakmayın, ben biraz çok severim de kendisini. Bugün karar verdim hep yazmaya ya da hep yazdığımı hatırlamaya. Birşeyleri güzel yazdığımdan değil sadece ben anlatırken uyumayan bir telefonum olduğundan.